Medyczne aspekty interseksualizmu (grupa zaburzeń cielesno-płciowych)
Zebrane przez Glenna Bookera, 13 sierpnia 2002 r. w modyfikacji Mileny Geben, 23 marca 2004r.

PRZEJDŹ DO ZESTAWIENIA

Płeć (sex) jest wieloskładnikową strukturą, która uwarunkowana jest wieloma czynnikami, nieprawidłowości w obrębie jej poszczególnych składowych są przyczyną zaburzeń płci. Wyróżnia się następujące komponenty płciowe:

CIELESNE

1) płeć genetyczna lub chromosomalna (XX, XY, i inne.);
2) płeć gonadalna (jajniki, jądra, gonady obojnacze lub niezróżnicowane);
3) płeć hormonalna (jakie i w jakich proporcjach wytwarzane są hormony, np. androgeny, estrogeny itp.);
4) płeć germinatywna (wytwarzanie gamet: komórek jajowych, plemników, bądź ich brak);
5) płeć genitalna:
a) zewnętrzna (penis/moszna, łechtaczka/wargi sromowe lub narządy obojnacze);
b) wewnętrzna (np. pęcherzyki nasienne/nasieniowody i/lub pochwa/macica/jajowody, mieszane formy lub ich brak);
6) płeć fenotypowa (drugorzędne cechy płciowe, np. owłosienie ciała, piersi itp.);
7) płeć somatyczna (obraz antropometryczny stosunków cielesnych);
8) płeć mózgu (różnice w budowie mózgowia mające wpływ na determinację płci psychicznej);

PSYCHICZNE

9) płeć psychiczna (gender) zależy od:
a) płci przypisanej (metryka, sposób wychowania),
b) tożsamości płciowej (indywidualnej preferencji - tego, jak i kim się ktoś czuje).

Istotą interseksualizmu są zaburzenia w sferze cielesnej, sprzężone bądź nie ze składową psychiczną, - stąd ich grupowa nazwa cielesno-płciowe. Odrębną i autonomiczną grupę stanowią zaburzenia o charakterze psychiczno-płciowym, pod postacią transseksualizmu i towarzyszącej mu dysforii płciowej, będące wynikiem przeciwnej budowy mózgowia (płci mózgu, a konsekwencji tożsamości płciowej) do płci cielesnej. Transseksualizm nie jest przedmiotem tej strony stąd zainteresowanych odsyłam do stron poświęconych temu zaburzeniu (dział linki).

"Medycyna" rozróżnia pięć dużych grup obojnactw:

1. Obojnactwo rzekome żeńskie (CAH i LOCAH lub PIA)
2. Obojnactwo prawdziwe (mozaicyzm XX/XY - genetyczny chimeryzm)
3. Obojnactwo rzekome męskie (AIS, PAIS, deficyt 5 alfa reduktazy lub izolowany deficyt MIS, zespół Swyera)
4. Pełna (lub całkowita) dysgenezja gonad
5. Częściowa (lub mieszana) dysgenezja gonad

Takich wad można by wymieniać jeszcze sporo (hypo- i hypergonadyzmy, dyshormonogenezy inne atypie).

Dr Anne Fausto-Sterling w artykule z 1993 r., trochę żartobliwie, zaproponowała rozróżnienie pięciu płci (mężczyzn, kobiet, męskich hermafrodytów, żeńskich hermafrodytów oraz hermafrodytów). Jednak w swojej ostatniej książce Sexing the Body wycofała się z tego, pisząc, że "nie jest już zwolennikiem nazywania kategorii dyskretnych - męskich i żeńskich hermafrodytów oraz hermafrodytów - nawet w kategoriach żartobliwych". Słusznym w kontekście interseksualności jest rozróżnienie na płeć męską, żeńską oraz referencyjną (nieokreśloną), o którą zabiegają ci spośród interseksualistów, dla których przynależność do świata kobiet lub mężczyzn - sprzeczna jest z ich postrzeganiem siebie w aspekcie posiadanej i odczuwanej płci.

PRZEJDŹ DO ZESTAWIENIA