Jak mówić i pisac o interseksualizmie

1. Zrozum to, że nie jesteś ekspertem w sprawie hermafrodytyzmu, bo cóż to oznacza być obojnakiem: interseksualiści istnieją.
Kiedy piszesz artykuł o hermafrodytyzmie, upewnij się, że zbierasz opinie interseksualistów.

2. Miej krytyczne podejście w opisach interseksualizmu i interseksualności, których autorami są nie-interseksualni "eksperci", tacy jak lekarze, naukowcy - szczególnie wtedy, gdy zdecydujesz się ich cytować. Zawsze rozważ, jakie jest podejście autora oraz jego światopogląd, jak również miej na uwadze skąd pochodzi jego wiedza.

3. Nie pisz o istnieniu obojnactwa czy też koncepcji interseksualności bez rozmawiania o życiu i doświadczeniach interseksualistów, a także bez poznania problemów, jakie napotkali. Nie używaj hermafrodytyzmu tylko do zilustrowania budowy społeczeństwa dwupłciowego.

4. Nie oceniaj sposobu postępowania i relacji interseksualistów lub też ruchów osadzonych na bazie zaburzeń płciowych - w kontekście ich użyteczności do realizacji twego celu politycznego, zawodowego. Hermafrodyci nie są bardziej odpowiedzialni za demontaż ról seksualnych lub też obowiązkowej heteroseksualności, niż ktokolwiek inny.

5. Bądź świadom, że teksy pisane przez interseksualistów są często częściami ich rozmów, prowadzonych wewnątrz ich ruchu i/lub z innymi społecznościami, włączając w to środowisko lekarskie. Zdaj sobie sprawę z tego, że nasze słowa mogą nawiązywać do pewnych celów społeczno - politycznych, co do kontekstu, których nie masz pełnego wglądu.

6. Nie mieszaj doświadczeń interseksualistów z doświadczeniami lesbijek, gejów, biseksualistów lub transseksualistów (LGBT). Być może zrozumiesz, jak to jest czuć dorastać w poczuciu odmienności, jeśli jesteś jednym z nich, ale to naprawdę nie oznacza, że zrozumiesz, co oznacza dorosnąć jako obojnak.

7. Nie postrzegaj interseksualistów tylko w kontekście ich fizyczności. Dostrzegaj ich ludzką wielowymiarowość, oni też mają zainteresowania, troski i problemy wykraczające poza sprawy związane z zaburzeniem różnicowania płci.

8. Szanuj ich płciowość, u większości z nich jest ona zdeterminowana, co w czytelny sposób manifestują - są kobietami bądź mężczyznami. Jeśli nie wiesz jak się zwracać - zwyczajnie spytaj, uszanuj też tych, którzy odrzucają powszechnie przyjęty standard płci - stając pomiędzy jako trzecia jakość.

9. Skoncentruj się na tym, co przyglądanie się hermafrodytyzmowi i hermafrodytom mówi ci o tobie samym, o społeczeństwie? Uwierz to nie monotematyczna opowieść. Odwróć swe analityczne spojrzenie od ciał lub płci interseksualistów, skup się na lekarzach, naukowcach i uczonych, którzy teoretyzują na temat obojnactwa, zapominając o podmiocie swych dywagacji - człowieku.

10. Nie przedstawiaj obojnaków jako jednakich. To, jak ludzie doświadczają bycie urodzonym hermafrodytą jest tak samo zróżnicowane, jak doświadczenie bycia urodzonym nie - hermafrodytą, a wpływ na to mają takie różnorodne czynniki społeczne jak rasa, klasa społeczna, zdolności i orientacja seksualna. Nie zakładaj, że jedna osoba obojnacza, którą zdarzyło ci się spotkać, jest reprezentatywna dla wszystkich lub choćby większości innych interseksualistów.

11. Zakładaj, że część twoich czytelników to interseksualiści i oczekuj opinii krytycznych od nich. Wsłuchuj się w krytykę twojej pracy z ich strony i traktuj to jako dar i pochwałę. Gdyby, bowiem uważali, że twoja praca nic nie wnosi, nie zawracaliby sobie nią głowy, zapadłaby cisza.

12. Nie pisanie na temat hermafrodytyzmu, czy też o hermafrodytach powinno natychmiast wywoływać obawę o bagatelizowanie tegoż problemu: czy wiesz, że 1500 dzieci dziennie masakrowanych jest w imię "normalności"?

Zastanów się, co Ty możesz zrobić, aby pomóc w powstrzymaniu tego procederu. Pozwól poznać nas innym takimi, jakimi jesteśmy.